1
1
2
2
3
3
4
4
5
5
 
 

CHOROBY ŻOŁĄDKA I DWUNASTNICY

Wady wrodzone żołądka należą do rzadkości. Nieco częstsze są natomiast wady rozwojowe dwunastnicy w postaci częściowego zwężenia światła aż do całkowitej niedrożności. Objawem tej wady są uporczywe wymioty od urodzenia. W badaniu rentgenowskim widoczne jest znaczne rozszerzenie żołądka oraz duża bania powietrzna w żołądku i mniejsza w opuszce dwunastnicy. Należy pamiętać, że w okresie noworodkowym mogą występować stany kurczowe dwunastnicy, które mogą imitować zwężenie organiczne. Ustępują one po zastosowaniu atropiny. Leczenie opisanej wady wrodzonej stanowi domenę działalności chirurga.

Leczenie klasyczne w Candida

W leczeniu klasycznym lekiem był dotychczas jod i jego przetwory, obecnie profilaktycznie i leczniczo stosuje się w zakażeniach Candida albicans mykostatynę, antybiotyk o działaniu fungistatycznym (1-0-0— 2-0-0 -0-0-0 j. na kg ciała na dobę). Leczenie daje dobre wyniki, nie zabezpiecza jednak przed nawrotami zakażenia. Najlepsze jej działanie jest w przewodzie pokarmowym, w związku z wysoką koncentracją leku, spowodowaną złym wchłanianiem się z przewodu pokarmowego. W uogólnionych zakażeniach grzybem Candida albicans poleca się stosować amphotericin B.

Leczenie bezpośrednio po wypiciu środka żrącego

Leczenie bezpośrednio po wypiciu środka żrącego polega na jego zneutralizowaniu (o ile wiadomo, jaki to środek). W oparzeniach ługami podaje się do picia rozcieńczony kwas cytrynowy lub octowy, w oparzeniach kwasami — mleko. Wskazane są także środki przeciwbólowe. W celu zmniejszenia nasilenia zapalenia i rozmiarów bliznowacenia, czynione są próby stosowania kortykoidów. Wprowadzanie cewników do przełyku jest w ostrym okresie oparzenia bardzo niebezpieczne.

Zapalenie osierdzia

Zapalenie osierdzia (pericarditis iheumatica) występuje rzadko bez zmian w innych warstwach serca. Charakteryzuje się niezmiernie ciężkim stanem ogólnym dziecka, dużym niepokojem i bólem w okolicy serca, nasilającym się podczas ruchu. W zależności od nagromadzenia płynu w worku osierdziowym powiększa się stłumienie bezwzględne serca. U podstawy serca stwierdza się tarcie osierdzia, o nasileniu zależnym od ilości wysięku. Tony serca są ciche, co nakazuje różnicować zapalenie worka osierdziowego ze zmianami w mięśniu sercowym. W tych przypadkach rozstrzyga badanie radiologiczne. Trójkątny cień serca, podstawą zwrócony ku dołowi, łącznie z brakiem pulsacji serca przemawia za zapaleniem osierdzia.

Pryszczykowate zapalenie jamy ustnej

Pryszczykowate zapalenie jamy ustnej (stomatitis aphthosa). Jest to choroba zakaźna, wirusowa, wywołana prawdopodobnie przez kilka rodzajów wirusów. Określana jest także jako stomatitis herpetica, ulce- rosa, ulceromembianacea, iniectiosa itp. Najczęściej zapadają na nią dzieci między 2 a 5 rokiem życia, niekiedy kilkakrotnie. Poziom higieny osobistej ma pewien związek z zapadalnością. Początek choroby jest nagły, nierzadko z wysoką gorączką, sięgającą 4-0°C. Na śluzówce jamy ustnej tworzą się pęcherzyki, które łatwo pękają, tworząc mniej lub więcej rozległe owrzodzenia, pokryte szarożółtymi nalotami z żywo- czerwoną obwódką. Owrzodzenia te są bolesne i utrudniają w znacznym stopniu przyjmowanie pokarmu. Zmiany chorobowe, niezależnie od początkowego umiejscowienia, rozprzestrzeniają się zwykle po całej jamie ustnej, obejmując również język, a nawet niekiedy gardziel. Dziąsła są zwykle obrzęknięte, przekrwione i łatwo krwawią przy dotyku. Wskutek wtórnego zakażenia, zwłaszcza krętkami, powstaje zapach gnilny z ust (fetor ex ore) oraz obrzęk zapalny węzłów chłonnych podszczękowych. Przebieg choroby bywa różny: od postaci lekkich, bezgorączkowych — do bardzo ciężkich z długotrwałą, wysoką gorączką. Podobnie i czas trwania rozciąga się od 4 do 14 dni. Niekiedy dziecko ulega znacznemu wyniszczeniu i odwodnieniu z powodu niemożności przyjmowania pokarmów, a nawet nupojów. Powikłania w postaci angina Ludovici, parotitis purulenta, lymphadenitis purulenla zdarzają się rzadko.

Rozsądne i spokojne zachowanie się w przebiegu krztuśca

Rozsądne i spokojne zachowanie się w czasie napadu kaszlu wpływa korzystniej niż niepokój i nadmierna pomoc.

Dotychczasowe wyniki dowodzą zgodnie, że chloromycetyna i streptomycyna wywierają bardzo korzystny wpływ na przebieg krztuśca, podobnie aureomycyna, terramycyna, rowamycyna i wiele innych. Chloromycetyna szybko wyjaławia ustrój z pałeczek krztuśca, wpływa na zmniejszenie liczby, jak i natężenie napadów kaszlu, zapobiega powikłaniom i skraca okres choroby. Stosuje się ją w dawkach 5-0—1-0-0 mg na kilogram wagi ciała na dobę (dzieląc tę dawkę na 3—4 równe porcje) przez okres 7—1-0 dni. U dziecka, które skontaktowało się z chorym na krztusiec, wczesne zastosowanie chloromycetyny zapobiega często wystąpieniu choroby. Korzystne działanie streptomycyny ujawnia się szczególnie w okresie wczesnym krztuśca podawanie jej wskazane jest zwłaszcza u dzieci z zakażeniem gruźliczym w celu zapobieżenia możliwości zaostrzenia procesu swoistego. Streptomycynę stosujemy w dawce 5-0 mg na kilogram wagi ciała na dobę, wstrzykując ją domięśniowo codziennie przez okres 6—1-0 dni.

Zapalenie dziąseł w przebiegu gnilca

CHOROBY JĘZYKA

Znaczna większość zmian chorobowych języka pozostaje w związku z innymi chorobami i jest szczegółowo omówiona w odpowiednich rozdziałach. Wymienimy tutaj zmiany zapalne zanikowe i w niedoborach witamin grupy B (język obrzęknięty, bolesny, popękany albo czerwony, gładki), w celiakii, niedokrwistości niedobarwliwej (język blady, wygładzony), w niedokrwistości złośliwej (język o zabarwieniu łososiowatym), w płonicy (język początkowo obłożony, później „malinowy”) dalej wymienić należy przerost języka w niedoczynności tarczycy i w chorobie Downa i jego zanik w chorobach wyniszczających. Suchy język spostrzega się w chorobach przebiegających z odwodnieniem. Częstym objawem jest obłożenie języka nalotem. Nalot posiada najczęściej zabarwienie białe, rzadziej o odcieniu brązowym lub szarym. Może on zjawiać się w każdym schorzeniu przebiegającym z upośledzeniem łaknienia, a z reguły pojawia się w chorobach przewodu pokarmowego. W okresie wczesnego niemowlęctwa nierzadko nalotowi towarzyszą pleśniawki.

CHOROBY TWARZY I JAMY USTNEJ ZABURZENIA ROZWOJOWE

Rozszczepy. Spośród rozszczepów najczęściej spotykamy rozszczepy wargi i szczęki górnej oraz rozszczepy podniebienia. Przyczyną ich jest niezrośnięcie się wyrostków szczęki górnej, które normalnie zrastają się między 6 a 8 tygodniem życia płodowego. Częstość występowania tej wady wynosi około 1 : 1-0-0-0. W wielu przypadkach, lecz nie we wszystkich, można prześledzić jej dziedziczne występowanie.

Leczenie dławca błoniczego

W przypadku porażenia podniebienia miękkiego po-żywienie powinno być papkowate z wyłączeniem płynów. W razie porażeń mięśni przełyku żywienie odbywa się przez sondę. Poza tym w przypadkach porażeń błoniczych stosujemy strychninę, witaminę Bi, lekki masaż, elektryzację i leżakowanie na otwartym, świeżym powietrzu. W razie ujawnienia się porażeń mięśni oddechowych nie należy zwlekać z umieszczeniem chorego w komorze ciśnień wyrównawczych (tzw. żelazne płuca). Również ważne jest zapobieganie wystąpieniu zapaleń płuc przez wysokie ułożenie chorego, niedopuszczenie do zachłystywania się itd.

Anatomia patologiczna grypy

Anatomia patologiczna. Charakterystyczne dla grypy zmiany anatomo- patologiczne ograniczają się głównie do dróg oddechowych. Błona śluzowa wykazuje silny odczyn zapalny z wysiękiem surowiczym, niekiedy z wybroczynami krwawymi. Nabłonek rzęskowy ulega złuszczeniu aż do błony podstawowej. W oskrzelikach gromadzi się niekiedy wysięk pod postacią błon. Dalsze zmiany anatomiczne są uzależnione od rodzaju i lokalizacji wtórnego zakażenia. Najczęściej dochodzi do drobnoogni- skowego zapalenia płuc. Co dotyczy zarazków będących przyczyną wtórnych zakażeń, to należy wymienić dwoinkę zapalenia płuc, paciorkowce, gronkowce, hemophilus influenzae itd.