1
1
2
2
3
3
4
4
5
5
 
 

Stężenie hemoglobiny po 3-miesięcznym leczeniu estradiolem

Badania różnych parametrów hemodynamiki krążenia w cyklu miesiączkowym wykazały, że w fazie lutealnej zwiększa się objętość minutowa serca. Jednocześnie następuje niewielki spadek oporu obwodowego, co zapobiega wzrostowi ciśnienia w tym okresie. Pod wpływem leczenia estrogenami objętość minutowa serca zwiększa się u kobiet z prawidłowym ciśnieniem i spada w nadciśnieniu. Podawanie doustnych środków antykoncepcyjnych przez 2-3 miesiące powoduje zwiększenie zarówno ogólnej objętości krwi, jak i objętości minutowej serca, średnio o 0,85 1/min (0,5-1,2 1/min). Zmniejszenie dawki estrogenów powoduje, że oprócz zwiększonej objętości osocza inne objawy hemodynamiczne ustępują. Składnik gestagenowy pozostaje bez wpiywu na zmiany hemodynamiczne.

Mechanizm ośrodkowego działania propranololu i innych LBA

Stwierdzono, że propranolol, oksprenolol, aiprenolol i praktolol podawane codziennie przez tydzień [546] nie wpływają na zawartość, rozmieszczenie i metabolizm amin katecholowych w mózgu szczura. Dziewięcioty- godniowy okres podawania LBA powoduje nieznaczne przesunięcia w zawartości amin katecholowych w mózgu 1679], tj. zwiększenie zawartości amin po podawaniu toliprololu, zmniejszenie zawartości po podawaniu ni- fenalołu- i brak zmian po podawaniu propranololu. Dopiero sześciomiesięczne codzienne podawanie alprcnololu wywołało znamienne zmniejszenie zawartości dopaminy, noradrenaliny i serotoniny w większości struk- tiir nerwowych [459],

JAJNIKI

Wady rozwojowe żeńskich gruczołów płciowych zdarzają się rzadko, i to głównie u płodów niezdolnych do życia. Polegają one albo na zupełnym braku jednego lub obu jajników, albo też na występowaniu jajników nadliczbowych. Brak jednego jajnika jest następstwem niedorozwinięcia się po jednej stronie fałdu moczowo- płciowego, wskutek czego przydatki macicy pozostają niewykształcone, a sama macica rozwija się tylko po jednej stronie (uterus unicornis). Brak obu jajników zdarza się zwykle u płodów pozbawionych także narządów, które powstają z przewodów MiiIIera i pranercza.

Rozrodczaki są guzami litymi

Zwykle jednak cykle miesięczne przebiegają prawidłowo i ciąża nie jest wyłączona,

Rozrodczak jajnika ma skłonność do szybkiego wzrostu i do przerzutów drogą naczyń chłonnych i krwionośnych. Wzrost tego guza bywa tak szybki, że już w ciągu kilku miesięcy może wypełnić całą miednicę. Zdarzają się jednak guzy tego typu rosnące powoli i nie wykazujące cech szczególnej złośliwości.

Rozpoznanie rozrodczaka jajnika przed zabiegiem operacyjnym jest rzeczą niemożliwą. Jedyną cechą, która by mogła wzbudzić podejrzenie co do jego ewentualnego rozwoju w jajniku, jest -jak już wyżej wspomniano – występowanie guza u dziewcząt i u kobiet młodych oraz u osób z niedorozwojem narządów płciowych.

UKŁAD WAPŃ-KALMODULINA

Hormonalne pobudzanie pewnych receptorów błonowych prowadzi do nasilonego przenikania jonów Ca2+ do wnętrza komórki docelowej [10]. Zjawisko to wiąże się z reguły ze zwiększeniem obrotu fosfatydyloinozytolu (p. str. 18). W przypadku tych receptorów jony Ca2+ odgrywają, podobnie jak cAMP, rolę drugiego przekaźnika. Kluczową rolę w wewnątrzkomórkowym działaniu jonów Ca2+ odgrywa kalmodulina, białko odkryte na przełomie lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych przez Cheunga i Kakiuchiego [1]. Kalmodulina (CaM) jest wewnątrzcytoplazmatycznym receptorem jonów Cai+. Połączenie jonów Ca2+ z cząsteczką kalmoduliny prowadzi do jej zmian konformacyjnych. Z kolei kompleks wapń-kalmo- dulina łączy się z cząsteczkami niektórych enzymów, powodując ich aktywację:

TESTY BIERNEGO UCZULANIA NARZĄDÓW

– 2. Testy serologiczne. Hemaglutynacja nie ma obecnie większego zastosowania w wykrywaniu alergii na leki. Parker [45] wykazał, że niskie miano hemaglutynin swoiście skierowanych przeciwko penicyloilo-l-po- liłizynie można wykryć w surowicach u przeszło 90% osób dorosłych w USA. Istnieje przypuszczenie, że hemaglutyniny powstają po ekspozycji na prawie każdy lek, bez związku z alergią. Zwolennikiem wykonywania biernej hemaglutynacji, jako testu skriningowego w badaniu uczulenia na penicylinę, jest nadal Girard [20], mimo że uzyskiwał on również wyniki nieswoiście dodatnie. Jest to jednak pogląd odosobniony. Wśród testów wykonywanych in vitro istnieją testy biernego uczulania narządów.

Jakie są objawy ciąży pozamacicznej?

Pojawiają się więc bóle w okolicy woreczka żółciowego czy łopatek, które rozprzestrzeniają się niejednokrotnie na całą jamę br uszną. Półom tym towarzyszą nudności, odbijania i wymioty. Niekiedy bóle są tak gwałtowne, że wywołują wstrząs. Zemdlenie jest bardzo znamiennym objawem ciąży pozamacicznej bez względu na jej zejście. Po napadzie bólów następuje zwykle ich złagodzenie, ale po pewnym czasie ataki powtarzają się znowu. Część kiwi spływa przez trąbki do macicy, a stąd na zewnątrz. Ilość ta jest niewielka, a sama krew ma barwy cicmr.ą. Należy podkreślić, że krwawienie z macicy pojawia się zwykle dopiero po pieiwszym napadzie bólów, ale może być czasem pierwszym objawem powikłań ciąży jajowodowej. Z chwilą gdy jajo ulegnie zniszczeniu, przestaje działać bodziec do dalszego rozwoju doczesnej prawdziwej w macicy. Toteż odkleja się ona i zostaje wśród bólów i krwawień macicznych wydalona bądź w postaci jakby odlewm wnętrza macicy, bądź też w mniejszych lub większych cząstkach

SROM I MIĘDZYKROCZE

Z powodu silnego unaczynienia pewnych części sromu, przede wszystkim okolicy łechtaczki i opuszek przedsionkowych, może czasem wystąpić wskutek urazu silniejsze krwawienie jeśli skóra pozostała nienaruszona, krwawienie to rozprzestrzenia się łatwo w rozciągliwych tkankach głębszych tworząc krwiak. Krwiaki takie dosięgają nieraz wielkich rozmiarów zajmując nie tylko wargę większą, ale i tkankę łączną pochwy, miedzykrocza, pośladka i przedniej ściany brzusznej.

Działanie doustnych środków antykoncepcyjnych – kontynuacja

Metoda pierwsza może być modyfikowana. Niektórzy stosują podawanie leku nie 5-25, ale 10-25 dnia cyklu, uzyskując ten sam efekt anty- gonadotropowy zarówno dla folitropiny, jak i lutropiny.

POLEKOWE STANY ODWODNIENIA

Polekowe zaburzenia gospodarki wodno-eiektrolitowej są najczęściej wynikiem: a) utraty płynów ustrojowych wskutek wymiotów lub biegunek, b) nadmiernego wchłaniania elektrolitów z przewodu pokarmowego, c) nadmiernej podaży wody i elektrolitów doustnie lub pozajelito- wo, d) ingerencji leków w nerkową regulację gospodarki wodno-elektro- litowej zależną od aldosteronu lub wazopresyny. Najczęstszą przyczyną zaburzeń gospodarki wodnej, sodowej, potasowej, wapniowej i magnezowej są powszechnie stosowane leki sodopędne oraz glikokortykosteroidy.